Opis
DEE DEE BRIDGEWATER QUARTET “WE EXIST”
KORDIAK & THE NOISE ARCHITECTS
DEE DEE BRIDGEWATER
W trakcie wielowymiarowej kariery trwającej ponad cztery dekady, gigantka jazzu, laureatka nagród Grammy i Tony – Dee Dee Bridgewater – osiągnęła najwyższy poziom wśród wokalistek, nadając standardom własny, niepowtarzalny charakter oraz odważnie podejmując się reinterpretacji klasyków jazzu.
Wszechstronna artystka o wielu talentach, nieustraszona podróżniczka, odkrywczyni, pionierka i strażniczka tradycji, trzykrotna zdobywczyni nagrody Grammy, ostatnio otrzymała tę nagrodę za najlepszy jazzowy album wokalny Eleanora Fagan (1915–1959): To Billie With Love From Dee Dee. Kariera Bridgewater zawsze łączyła różne gatunki muzyczne. Swoje pierwsze doświadczenia zawodowe zdobyła jako członkini legendarnego zespołu Thad Jones/Mel Lewis Big Band, a w latach 70. występowała z takimi wybitnymi muzykami jazzowymi jak Max Roach, Sonny Rollins, Dexter Gordon i Dizzy Gillespie. Po epizodzie w muzyce pop w latach 80. przeniosła się do Paryża i ponownie skupiła się na jazzie.
Bridgewater rozpoczęła samodzielną produkcję muzyczną wraz z albumem Keeping Tradition z 1993 roku (Polydor/Verve), a w 2006 roku założyła wytwórnię DDB Records po podpisaniu umowy z Universal Music Group jako producentka (Bridgewater produkuje wszystkie swoje płyty samodzielnie). Wydała serię albumów wysoko ocenianych przez krytyków – wszystkie poza jednym, w tym niezwykle udany, podwójnie nagrodzony Grammy hołd dla Elli Fitzgerald Dear Ella – zostały nominowane do nagrody Grammy. Równolegle rozwijała karierę w teatrze muzycznym, zdobywając nagrodę Tony za rolę „Glindy” w musicalu The Wiz w 1975 roku. Niedawno zakończyła występy w roli głównej jako Billie Holiday w off-broadwayowskiej produkcji Lady Day. Wśród jej innych dokonań teatralnych znajdują się Sophisticated Ladies, Black Ballad, Carmen, Cabaret oraz produkcje Lady Day na Off-Broadwayu i West Endzie, za które otrzymała nominację do brytyjskiej nagrody Laurence Olivier dla najlepszej aktorki w musicalu. Była także gospodynią długo emitowanego, syndykowanego programu radiowego NPR JazzSet with Dee Dee Bridgewater, produkowanego przez Beccę Pulliam dla WBGO.
Jako Ambasadorka Dobrej Woli Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Bridgewater nadal apeluje o międzynarodową solidarność w finansowaniu oddolnych projektów na całym świecie w walce z głodem. W kwietniu 2017 roku została uhonorowana nagrodą NEA Jazz Masters Fellows Award podczas uroczystości w Kennedy Center w Waszyngtonie. W grudniu 2017 roku otrzymała nagrodę ASCAP Foundation Champions, przyznaną za jej działalność charytatywną.
W 2018 roku Bridgewater otrzymała prestiżową nagrodę Doris Duke Artist Award. W 2019 roku została wprowadzona do Memphis Music Hall of Fame w uznaniu jej wkładu w muzykę oraz z okazji wydania albumu Memphis, Yes…I’m Ready. W tym samym roku zainicjowała The Woodshed Network – organizację non-profit powstałą we współpracy z 651 Arts, której celem jest mentoring, łączenie, wspieranie i edukowanie kobiet w jazzie. Bridgewater pełni funkcję dyrektorki artystycznej przy wsparciu Doris Duke Charitable Foundation.
W 2020 roku Dee Dee była gospodynią pierwszego wirtualnego koncertu NEA Jazz Masters Virtual Tribute Concert. Po sukcesie wydarzenia w 2021 roku ponownie poprowadziła koncert, tym razem wraz z uznanym aktorem Delroyem Lindo. W 2022 roku Lindo ponownie dołączył do Bridgewater jako współgospodarz inauguracyjnej gali Jazz Music Awards.
W 2023 roku Bridgewater nadzorowała czwarty rok działalności programu The Woodshed Network i koncertowała na całym świecie z Dee Dee Bridgewater Big Band, kwartetem oraz w duecie z nagrodzonym Grammy pianistą Billem Charlapem.
Rok 2025 przyniósł premierę albumu Elemental (DDB Records/Mack Avenue) – studyjnego nagrania będącego efektem współpracy Bridgewater z Charlapem. Album zadebiutował w Hollywood Bowl podczas Blue Note Jazz Festival i został nominowany do nagrody Grammy®.
KORDIAK & THE NOISE ARCHITECTS
KORDIAK and the NOISE ARCHITECTS to więcej niż band. To również więcej niż repertuar. To platforma wymiany muzycznych doświadczeń, artystyczna przestrzeń twórcza, dla tych, którzy chcą przekraczać światy klasyki, jazzu, swobodnej improwizacji czy muzyki źródeł i budować wspólny świat elektroakustycznego performansu.
W swojej pierwszej odsłonie the NOISE ARCHITECTS sięgnie po inspirację wielką klasyką, by zbudować pomost między tym, co historyczne, a tym, co współczesne, by językiem muzyki odszukać zbiór wspólny i pokazać jedność w artystycznym kontinuum. W programie koncertu znajdują się premierowe kompozycje Natalii Kordiak. Do premierowego koncertu Kordiak zaprosiła pięcioro muzyków, tworząc międzynarodowy kolektyw improwizatorów współpracujących z m.in. Barry Guy Blue Shroud Band, Isabelle Duthoit, Saviną Yannatou, Agusti Fernandezem czy Rafałem Mazurem.
Natalia Kordiak – voice & electronics
Artur Majewski – fugelhorn & electronics
Julius Gabriel – reeds & electronics
Michał Aftyka – double bass
Stefan Rączkowski – drums and drum performing
Natalia Kordiak – wokalistka i improwizatorka. Jej poszerzanie granic ekspresji wokalnej oraz innowacyjne podejście do kreacji muzycznej stawiają ją w czołówce współczesnych artystek eksperymentujących głosem w Polsce. Jako liderka Natalia Kordiak Quintet wydała dwa albumy: Bajka (Hevhetia, nominowany do Nagrody Fryderyk) oraz Ytinamuh (FSR Records). Członkini Voice Act, kolektywu czterech improwizujących wokalistek (Voice Act oraz Voice Act feat. Jim Black, Bee Space dla FSR records). Jednocześnie rozwija własny cykl elektroakustycznych solowych performansów, „non-bel” voice (“nie-piękny” śpiew), w którym eksploruje granice brzmienia i możliwości ludzkiego głosu oraz buduje autorską platformę twórczą KORDIAK and the NOISE ARCHITECTS. Jako artystka-rezydentka, od lat koncertuje i prowadzi warsztaty w krajach Europy i Azji. Współpracowała z artystami takimi jak Anna Gadt, Grzegorz Karnas, Piotr Orzechowski Pianohooligan, Dominik Strycharski, Paulina Przybysz, Nikola Kołodziejczyk oraz LUNAMË. Jako kuratorka i koordynatorka angażowała się w projekty Filharmonii Narodowej w Warszawie, polską edycję Voicingers Festival, współtworzyła Jazzbus Showcase (2022) oraz pierwszą edycję kxntrst music festival (2024).
Artur Majewski – trębacz, improwizator, kompozytor, urodzony w 1978 r. Koncertował, poza Polską, w całej Europie, Izraelu, USA i Japonii. Wydał ponad 30 autorskich płyt z zespołami takimi jak: Mikrokolektyw, Foton Quartet, Kaluza/Majewski/Mazur/Suchar Tone Hunting, Robotobibok, Fernandez/Majewski/Mazur trio oraz solo, dla wytwórni takich jak
m.in.: Delmark Records, Clean Feed, FSR i Not Two. Współpracował między innymi z: Fred Anderson, Rob Mazurek, Nicole Mitchell, Josh Abrams, Mike Reed, Chad Taylor, Noel Kupersmith, Matt Lux, Jason Adasiewicz, Mat Bauder, Jason Ajemian, Noritaka Tanaka, Nate McBride, John Herndon, Tim Mulvenna, Harrison Bankhead, Steve Hunt, Edward Wilkerson Jr., Barry Guy, Ramon Lopez, Jim Baker, Mauricio Takara, Richard Ribeiro, Noël Akchoté, Zlatko Kaucic, Agustí Fernández, Lotte Anker, Kazuhisa Uchihashi, Reiko Yamada, Izumi Kimura, Tomaz Grom, Kuba Suchar, Rafal Mazur, Anna Kaluza, Gerard Lebik, Patryk Zakrocki czy Michał Biela.
Julius Gabriel – saksofonista eksplorujący szerokie spektrum praktyk muzycznych, badający relacje między cielesnością, akustyką i transcendencją w improwizacji i kompozycji. Jest członkiem Blue Shroud Band oraz występował z London Jazz Composers Orchestra prowadzoną przez Barry’ego Guya. Współpracował m.in. z Saviną Yannatou, Agustím Fernándezem i Ramónem Lópezem (In the Light of the Current Myth), a także współtworzy zespół jazzcore’owy Ikizukuri z Gonçalo Almeidą i Gustavo Costą, z udziałem trębaczki Susany Santos Silvy. Jego działalność obejmuje współprace z artystami różnych tradycji muzycznych świata, m.in. Navją Rudrappą, Sumanth’em Manjunathem, Yashwantem Hampiholim i Guyem One. Mentorstwo legendy jazzu Guntera Hampela zaowocowało kolejnymi projektami. Gabriel porusza się między gatunkami od space rocka i metalu po punk jazz oraz duże kolektywy eksperymentalne, takie jak The Dorf.
Odbył rezydencje artystyczne w Niemczech, Włoszech, Polsce, Portugalii, Szwajcarii i Indiach. Koncertował w wielu ważnych salach i na festiwalach, m.in. w National Concert Hall w Dublinie, Southbank Centre w Londynie, Alte Oper we Frankfurcie, Luxembourg Philharmonie, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu oraz na Jazzfest Berlin, Unerhört!-Festival, Fusion Festival, Moers Festival, Open Source, Zappanale, Keroxen, Ad Libitum.
Stefan Raczkowski – perkusista i kompozytor. Ukończył Akademię Muzyczną w Krakowie i Katowicach, a także studiował w Conservatorium van Amsterdam. Laureat międzynarodowych konkursów (m.in. European Solo Competition, Jazz Juniors, Internationalen Marimba Wettbewerb), stypendysta Ministra Kultury. Współpracuje z zespołami różnych gatunków, koncertując na festiwalach w kraju i za granicą. W 2020 roku wyjechał na semestr do Republiki Środkowoafrykańskiej, gdzie uczył w African Music School – szkole muzycznej założonej przez misjonarza Benedykta Pączkę pod hasłem „Instrumenty zamiast broni”, w kraju rozdartym przez głód i wojnę. Twórca projektu „superminimalism”. Zajmuje się również sztukami plastycznymi.
Michał Aftyka – kontrabasista, kompozytor, improwizator. Absolwent ZPSM im. F. Chopina w Warszawie, AM im. K. Szymanowskiego w Katowicach a obecnie doktorant AM im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Można go usłyszeć m.in.w Amalia Umeda Quartet, Artur Małecki & The Creature, superminimalism, JAH Trio, travel adapter oraz Marta Wajdzik Experiment. Jest liderem Michał Aftyka Quintet, który za swoją debiutancką płytę „Frukstrakt” został nagrodzony Fryderykiem w kategorii „Debiut Roku – Jazz” oraz nominowany do Deutsche Jazzpreis w kategorii „Debut Album of The Year – International”.
